Η λίστα παρουσιάστηκε πριν λίγες ημέρες σε εκδήλωση που διοργάνωσε η ελληνική έκδοση του περιοδικού «Forbes» στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Σε μια συζήτηση που αφορά τόσο τις ακαδημαικές απαιτήσεις όσο και τη φιλοσοφία πίσω από τις επιλογές του, ο κ. Ταλιαδούρος αναλύει την έρευνά του και τοποθετείται απέναντι στη νέα εποχή της τεχνολογίας.
Η εισαγωγή του στο διδακτορικό πρόγραμμα του Columbia αποτέλεσε το επόμενο βήμα μετά τις σπουδές του στο ΕΜΠ. Όπως εξηγεί, καθοριστική υπήρξε η φοίτησή του στη Σχολή Πολιτικών Μηχανικών, ενώ σημαντική βοήθεια έλαβε από καθηγητές που είχαν εμπειρία από πανεπιστήμια των ΗΠΑ. «Έδωσα έμφαση στις ακαδημαϊκές μου επιδόσεις, τη διπλωματική εργασία και τις συστατικές επιστολές», αναφέρει, περιγράφοντας τη διαδικασία της αίτησης. Όσο για τις διαφορές ανάμεσα στα δύο πανεπιστημιακά περιβάλλοντα, αποφεύγει τις συγκρίσεις, καθώς πρόκειται για διαφορετικές βαθμίδες σπουδών. «Στο ΕΜΠ η εκπαίδευσή μου ήταν περισσότερο εστιασμένη στην πολιτική μηχανική, ενώ στο Columbia είχα μεγαλύτερη ευελιξία να διευρύνω την κατάρτισή μου μέσα από μαθήματα και ερευνητικά προβλήματα άλλων πεδίων», σημειώνει.
Η παρουσία του στους φιναλίστ της λίστας «Forbes 30 Under 30 Greece», στην κατηγορία «Επιστήμη και Τεχνολογία», αποτελεί μια αναγνώριση την οποία ο ίδιος αντιμετωπίζει χωρίς υπερβολές. «Αποτελεί μια ευχάριστη αναγνώριση, την οποία εκλαμβάνω περισσότερο ως αποτίμηση του συνόλου της διαδρομής μου, που περιλαμβάνει αρκετές φαινομενικά ετερόκλητες ενασχολήσεις, παρά ως επιβράβευση κάποιου μεμονωμένου επιτεύγματος», δήλωσε και οδηγός του από μικρή ηλικία, όπως τόνισε, ήταν «η υπαρξιστική ιδέα ότι ο άνθρωπος διαμορφώνει τον εαυτό του μέσα από τις επιλογές του». Υποστήριξε δε ότι: «Με βάση αυτήν τη σκέψη προσπάθησα να εξερευνήσω διαφορετικά αντικείμενα και να ακολουθώ όσα μου κινούσαν το ενδιαφέρον, χωρίς να περιορίζομαι απαραίτητα σε μία μόνο κατεύθυνση».
ΣΤΟΧΑΣΤΙΚΗ ΜΗΧΑΝΙΚΗ
Το βασικό αντικείμενο της έρευνάς του είναι η Στοχαστική Μηχανική, ένας κλάδος που μελετά τη συμπεριφορά συστημάτων όταν οι συνθήκες και οι παράγοντες που τα επηρεάζουν δεν είναι γνωστοί με απόλυτη ακρίβεια. Για να εξηγήσει την έννοια με απλό τρόπο, χρησιμοποιεί το παράδειγμα ενός φύλλου που πέφτει από ένα δέντρο και αναφέρει ότι: «Η κίνησή του ακολουθεί τους νόμους της μηχανικής, ωστόσο οι μεταβολές του ανέμου και οι ιδιότητες του φύλλου δεν είναι δυνατό να είναι πάντοτε γνωστές με ακρίβεια. Δεν μπορούμε να προβλέψουμε με βεβαιότητα πού θα προσγειωθεί. Μπορούμε, ωστόσο, να εκτιμήσουμε σε ποιες περιοχές είναι πιθανότερο να καταλήξει.
Η ίδια λογική εφαρμόζεται σε σύνθετα δυναμικά συστήματα, όπως κατασκευές που δέχονται την επίδραση ανέμων ή σεισμών, πλοία που επηρεάζονται από τους θαλάσσιους κυματισμούς και αυτοκίνητα που κινούνται σε ανώμαλο οδόστρωμα». Στο εργαστήριο όπου δραστηριοποιείται αναπτύσσονται αναλυτικές και υπολογιστικές μέθοδοι για τον προσδιορισμό των πιθανών αποκρίσεων τέτοιων συστημάτων και των πιθανοτήτων εμφάνισής τους. «Στόχος είναι η ακρίβεια και η μείωση του υπολογιστικού κόστους. Οι εκτιμήσεις αυτές μπορούν στη συνέχεια να αξιοποιηθούν, μεταξύ άλλων, για την αξιολόγηση της αξιοπιστίας, τη βελτιστοποίηση και τον ασφαλέστερο σχεδιασμό συστημάτων. Ανάλογες μαθηματικές προσεγγίσεις βρίσκουν εφαρμογή και σε άλλους τομείς, όπως τα χρηματοοικονομικά και η βιολογία», επισημαίνει.
ΚΒΑΝΤΙΚΗ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΙΚΗ
Ένα ακόμα πεδίο με το οποίο έχει ασχοληθεί είναι η κβαντική υπολογιστική. Πρόκειται για μια τεχνολογία που, όπως είπε, «αξιοποιεί ιδιότητες της κβαντικής φυσικής, όπως η υπέρθεση και η διεμπλοκή, επιτρέποντας την επεξεργασία της πληροφορίας με διαφορετικό τρόπο από εκείνον των συμβατικών υπολογιστών».
Όπως εξηγεί, «η τεχνολογία αυτή μπορεί να οδηγήσει σε αλγορίθμους που επιλύουν ορισμένα υπολογιστικά απαιτητικά προβλήματα πολύ αποδοτικότερα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η ανάλυση μεγάλων αριθμών σε πρώτους παράγοντες, για την οποία έχει αποδειχθεί θεωρητικό πλεονέκτημα έναντι των καλύτερων γνωστών συμβατικών μεθόδων. Το πλεονέκτημα αυτό, ωστόσο, δεν ισχύει για κάθε υπολογισμό». Ο ίδιος επισημαίνει ότι πρέπει να διαχωρίζεται η επιστημονική πρόοδος από την ευρεία πρακτική αξιοποίηση.
«Σήμερα υπάρχουν ήδη λειτουργικοί κβαντικοί υπολογιστές, καθώς και αλγόριθμοι που συνδυάζουν κβαντικούς και συμβατικούς υπολογισμούς ώστε να εκμεταλλεύονται τις δυνατότητες των σημερινών συσκευών», σημειώνει. Παράλληλα, όμως, τα υπολογιστικά σφάλματα και οι περιορισμοί στην κλιμάκωση εξακολουθούν να αποτελούν σημαντικές προκλήσεις. Ο Λεωνίδας Ταλιαδούρος διευκρινίζει ότι η κβαντική υπολογιστική δεν αποτελεί το κύριο αντικείμενο ειδίκευσής του, καθώς η ενασχόλησή του με αυτήν προέκυψε στο πλαίσιο επιστημονικής εργασίας που διερευνούσε τις δυνατότητες εφαρμογής της στο πεδίο της έρευνάς του. Η εκτίμησή του είναι ότι, παρά τις πολλά υποσχόμενες προοπτικές, «χρειάζεται ακόμη χρόνος για να δούμε τον πραγματικό αντίκτυπο της τεχνολογίας».
ΣΟΦΙΑ ΣΠΑΝΟΥ
