Η έλλειψη σαφούς σήμανσης και διακριτής οριοθέτησης έχει ως αποτέλεσμα πεζοί και ποδηλάτες να κινούνται στον ίδιο χώρο, χωρίς να είναι πάντοτε ξεκάθαρο ποιος έχει προτεραιότητα και προς ποια κατεύθυνση πρέπει να κινείται.
Το πρόβλημα γίνεται ακόμη μεγαλύτερο από το περιορισμένο πλάτος του ποδηλατόδρομου, το οποίο δυσκολεύει την ταυτόχρονη διέλευση ποδηλατών. Παράλληλα, η απουσία εμφανών σημάνσεων που να ενημερώνουν ότι πρόκειται για ποδηλατικό μονόδρομο δημιουργεί επιπλέον σύγχυση. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις στις οποίες ποδηλάτες έχουν βρεθεί να κινούνται αντίθετα, χωρίς να γνωρίζουν ότι παραβιάζουν την προβλεπόμενη κατεύθυνση, με αποτέλεσμα να προκύπτουν ακόμη και διαπληκτισμοί.
Την ίδια ώρα, καθημερινά από το συγκεκριμένο σημείο διέρχονται πολλοί πεζοί, ενώ κατά μήκος του δρόμου λειτουργούν καταστήματα. Κατά περιόδους, μάλιστα, οι εργασίες που πραγματοποιούνται από συνεργεία επιβαρύνουν ακόμη περισσότερο την κατάσταση, περιορίζοντας τον διαθέσιμο χώρο και δυσκολεύοντας την κίνηση. Στην εξίσωση προστίθεται το ζήτημα για τη στάθμευση ποδηλάτων πάνω ή κοντά στον ποδηλατόδρομο. Πολλοί επιλέγουν να αφήνουν εκεί τα ποδήλατά τους, περιορίζοντας ακόμη περισσότερο το ήδη στενό πέρασμα. Σε ορισμένα σημεία, μάλιστα, ο δρόμος στενεύει ακόμη περισσότερο, δυσκολεύοντας την κίνηση πεζών και ποδηλατών.
Το ερώτημα που προκύπτει δεν είναι αν χρειάζεται ένας ποδηλατόδρομος, αλλά αν ο συγκεκριμένος χώρος εξυπηρετεί πραγματικά τον σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκε. Εφόσον πρόκειται να παραμείνει, χρειάζεται σαφή σήμανση, διακριτή οριοθέτηση και τις κατάλληλες παρεμβάσεις, ώστε να είναι ασφαλής και λειτουργικός. Με τις κατάλληλες προσαρμογές θα μπορούσε να γίνει πιο ξεκάθαρος και ασφαλής για όλους. Διαφορετικά, η σημερινή κατάσταση θα συνεχίσει να δημιουργεί ένα καθημερινό «μπέρδεμα», όπου πεζοί και ποδηλάτες προσπαθούν να συνυπάρξουν σε έναν χώρο που δε φαίνεται να έχει σχεδιαστεί με αρκετή σαφήνεια για κανέναν από τους δύο.
Δήμητρα Γαγάτση
