Ο λόγος για το «Δέντρο της Δικαιοσύνης», που με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Λαρισαίων, από τον περασμένο Οκτώβριο αναμένεται να τοποθετηθεί στην πόλη. Πρόκειται για ένα έργο αφιερωμένο στη μνήμη των θυμάτων του σιδηροδρομικού δυστυχήματος.
Αυτήν την περίοδο, σύμφωνα με πληροφορίες, βρισκόμαστε στη φάση της επιλογής του σημείου, που θα τοποθετηθεί το ύψος 5 μέτρων μνημείο.
Η συζήτηση γίνεται ανάμεσα στην Καλλιτεχνική Επιτροπή της Πινακοθήκης και τους γονείς των θυμάτων. Σύμφωνα με πληροφορίες έχουν απορριφθεί ως σημεία τοποθέτησης του μνημείου, η πλατεία ΟΣΕ, η Κεντρική πλατεία, αλλά και η πλατεία Λαμπρούλη στο Φρούριο, η καθεμία για διαφορετικούς λόγους. Ο χώρος στον οποίο προσανατολίζονται οι περισσότεροι, όπως φαίνεται, είναι να είναι ανοιχτός, για να αναδειχθεί καλύτερα το μνημείο, να είναι εύκολα προσβάσιμος από πολλές πλευρές και να ταιριάζει στο περιβάλλον, καθώς και να υπάρχει ο απαραίτητος φυσικός φωτισμός.
Όταν συναποφασιστεί ο χώρος, τότε θα κατατεθεί μια συγκεκριμένη πρόταση από την επιτροπή προς το Δημοτικό Συμβούλιο Λαρισαίων, για να ληφθεί απόφαση και να συνεχιστούν οι απαιτούμενες από τον νόμο διαδικασίες, προκειμένου να ολοκληρωθεί η δημιουργία του μνημείου.
Ο Δήμος Λαρισαίων είχε δεσμευθεί δημόσια ότι θα αναλάβει την πρωτοβουλία για την ανέγερση ενός μνημείου. Ένα μνημείο που θα θυμίζει στις επόμενες γενιές όχι μόνο το γεγονός, αλλά και την ανάγκη για υπευθυνότητα, δικαιοσύνη και διαρκή προσπάθεια ώστε να μην επαναληφθούν παρόμοιες τραγωδίες.
Για το μνημείο η δημοτική αρχή απευθύνθηκε στους δημιουργούς των δύο μνημείων που βρίσκονται ήδη τοποθετημένα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη και τα οποία έχουν τη σύμφωνη γνώμη των συγγενών των θυμάτων.
Πρόκειται για τα έργα (μεταλλικές γλυπτικές συνθέσεις) των Μαρία Μανδάκη (εικαστικού) και Γιάννη Σαντεξή (κατασκευαστή σιδηρουργού), το Δέντρο των Ψυχών (η αρχή) στην Αθήνα και το Δέντρο της Μνήμης (το τέλος) στη Θεσσαλονίκη.
Σύμφωνα με στοιχεία της περιγραφής η καλλιτεχνική δημιουργία θα αποτελέσει μια συνέχεια του δίπτυχου έργου, που ήδη υπάρχει στις δύο πόλεις (Αθήνα -Θεσσαλονίκη) και συμβολικά ενώνει το έθνος σε ένα κοινό δράμα.
«Μια σιδηροδρομική γραμμή με Αρχή και Τέλος. Το έργο της Λάρισας θα αποτελέσει τον επίλογο της Τραγωδίας. Θα είναι η κατακλείδα μιας τριλογίας και σίγουρα το σημαντικότερο σημείο αυτής, λόγω του ότι βρίσκεται η πόλη τόσο κοντά στο σημείο της τραγωδίας».
Το Δέντρο της Δικαιοσύνης θα είναι «ένα επιβλητικό δέντρο που όλα τα κλαδιά του θα υψώνονται στον ουρανό σαν ικέτες, που περιμένουν να δικαιωθούν. Η βαρύτητα της δύναμης και της επιθυμίας αυτής, θα εκφράζεται από τη ζυγαριά της δικαιοσύνης, που έχει γείρει από το βάρος των Ψυχών των αδικοχαμένων συνανθρώπων μας. Το χέρι που θα είναι ένα κλαδί του δέντρου δεν είναι άλλο από το ίδιο το χέρι της δικαιοσύνης. Χρυσό που ελπίζουμε όλοι ότι στο τέλος θα λάμψει. Οι ρίζες πλεγμένες μεγάλες με το πέρασμα του χρόνου πάνω σε ένα πέτρινο βράχο.
«Πιστεύουμε ειλικρινά ότι το έργο αυτό, θα αποτελέσει ένα σημείο στοχασμού,
ενδοσκόπησης και απόδοσης της τιμής που αρμόζει στους νεκρούς και στις οικογένειές τους» ανέφερε σχετικά μάλιστα και ο δήμαρχος Λαρισαίων κ. Μαμάκος στην τοποθέτησή του.
ΚΩΣΤΑΣ ΓΚΙΑΣΤΑΣ
